W Monreale znajduje się jedna z najbardziej znanych katedr na świecie. Położona niedaleko Palermo jest chętnie odwiedzana przez turystów. Wnętrze katedry i przylegające do niej krużganki robią spore wrażenie nawet na takim laiku, jeżeli chodzi o sztukę, jak ja.

Budowę katedry rozpoczęto w 1172 roku. Zleceniodawcą był Guglielmo II (Wilhelm II).
Z miejscem budowy owej świątyni związana jest pewna legenda. Otóż Wilhelmowi II ukazała się we śnie Madonna i zasugerowała mu wybudowanie świątyni za pieniądze ukryte przez ojca w skrytce, którą ona mu wskaże. Katedra miała porażać wielkością i urodą.
Do jej ozdabiania zatrudniono mnóstwo artystów. Efekt został osiągnięty: jest to największa budowla z okresu panowania Normanów na Sycylii: długość katedry to 102 metry, szerokość 40 metrów i wysokość 32 metrów.
Niegdyś z jednej strony przylegał do kościoła klasztor Benedyktynów. Przepiękne krużganki do dzisiaj wzbudzają zachwyt.

Wnętrze katedry olśniewa bizantyjskimi mozaikami. Uwagę przykuwa zwłaszcza postać Chrystusa Pantokratora. Umieszczona w apsydzie wewnętrznej, na całej powierzchni, przyciąga wzrok zaraz po wejściu. Postać Chrystusa ma wysokość aż 7 metrów.

Bizantyjskie mozaiki pokrywają ściany na ponad 6000 metrów kwadratowych.

Przedstawiają one sceny z Nowego i Starego Testamentu. Mozaiki, oprócz aspektu ozdobniczego, miały też inną funkcję. Była to swoista Biblia dla biednych. W czasach gdy budowla powstała mało ludzi potrafiło w ogóle czytać, a dodatkową przeszkodą była również nieznajomość łaciny – w tamtych czasach msze były odprawiane po łacinie. Dlatego ludzie niewykształceni mogli poznawać Biblię poprzez „rysunki”, w tym przypadku przepiękne mozaiki.

Pozostałością po klasztorze benedyktyńskim są krużganki, które absolutnie należy zobaczyć. Każdy z boków krużganków tworzą kolumienki (których w sumie jest 228), tworzących arkady. Każda z kolumienek jest ozdobiona w inny sposób. Przeróżne wzory i formy ozdób wskazują na dużą pomysłowość twórcy (lub twórców).

Głowice są zdobione płaskorzeźbami przedstawiające sceny z Biblii lub różnymi symbolami chrześcijańskimi i islamskimi. Przeróżne personifikacje zachwycają szczegółami.

W rogu osadzona jest studnia. Ma ona również ma znaczenie metaforyczne, gdyż woda była symbolem oczyszczenia.
Przechadzając się po tej oazie spokoju, gdzie panuje cisza i chłód, bez problemu można się wyciszyć i poczuć ukojenie.
W Monreale odbywają się różne wydarzenie kulturalne. Największym i najbardziej znanym jest Festa del Santissimo Crocifisso. To święto o charakterze kościelnym, ale z elementami również świeckimi. Fieście towarzyszą różne procesje, z postaciami z różnych epok historycznych Sycylii. Odbywa się ona na początku maja.
Innym wydarzeniem o światowej sławie jest Tydzień Muzyki Sakralnej w Monreale, który odbywa się w pierwszej połowie listopada.
Obie imprezy mogą być dobrym pretekstem do odwiedzenia Monreale, niemniej jednak to miejsce warto zobaczyć i z bez specjalnej okazji.

Fotografie: archiwum prywatne autorki.



Najnowsze komentarze