„Benvenuti al Sud” (Witamy na Południu) – to nowa komedia włoska, wielki sukces reżyserski Luca Moniero z Claudio Bisio, Alessandro Siani i Angelą Finocchiaro w rolach głównych.
Film jest udanym remake wersji francuskiej „Jeszcze dalej niż Północ” z 2008 roku. Ta pełna dialogów w „dialetto napoletano” ironiczna historia o stereotypach między północą a południem Italii stała się już w tydzień po premierze absolutnym hitem numer jeden w kinach w całym kraju.
Lombardczyk Alberto, dyrektor urzędu pocztowego spod Mediolanu, dopuszcza się oszustwa w nadziei na uzyskanie posady w oddziale poczty w Mediolanie, o czym marzy jego żona. Ponieważ pierwszeństwo w delegacji mają inwalidzi, Alberto symuluje chorobę. Jego podstęp szubko wychodzi na jaw, za co za karę zostaje przeniesiony w okolice Neapolu – do małej miejscowości Castellabate, w prowincji Salermo (Kampania).
Południe Włoch to dla Lombardczyków inne, gorsze Włochy: mafia, góry śmieci, wojny uliczne i upał nie do zniesienia. Bisio przybywa do Casellabate w kamizelce kuloodpornej. Rzeczywistość okazuje się jednak zbyt łaskawa: widok z okna apartamentu – czarujący, współpracownicy – może nieco specyficzni, acz przyjaźni i pomocni, elastyczne godziny pracy oraz niezliczone wieczorki integracyjne. Problemem Alberto jest jego żona, która w trosce o męża pewnego dnia postanawia złożyć mu wizytę. Załoga poczty zgodnie z prośbą Alberto wita ją dokładnie tak, jak to sobie wyobrażała…
„Benvenuti al Sud” to komedia wzięta w ramy surrealizmu. Sceny w rodzaju: mamuśka wymuszająca na gościu spróbowanie całej zawartości lodówki na śniadanie, przesadna gościnność, nadmierna, wprowadzająca w zakłopotanie uprzejmość, niezmącona niczym radość życia – to obrazy bardziej widziane oczami turysty, by nie powiedzieć – stereotypy. Ale zarówno wersja francuska, jak i włoska kończą się sympatycznym cytatem: „Każdy, kto tu zagości, płacze dwa razy: kiedy przyjeżdża i kiedy odjeżdża.”
Komedia z wyśmienitą obsadą, świetnymi krajobrazami i niesamowitym humorem.
Najnowsze komentarze